නිදිවර්ජිත සිතුවිලි

තියුණු ඉව 

පරදවනු ඇත 

තර්ක නැණ.

ඡයාරූපය: https://www.facebook.com/festim.toshi

ළමා නිවාසයේ සිට ලියමි... [අනාථයාගේ කඳුළු]

*** 
වැදුමට හැකිව හදනට බැරි වූ ලප                 ටී

පොඩි  උන් සමඟ අපි මෙහි වෙයි මුල සිට     දී
මව් පිය නැතිව නැත ලොව කිසිවෙකු බිහි     වී
කොයිබද මව්නි ඔබ අප හැර ගියෙ පෙර       දී

නලවන් නැතිය අප හඬනා විට එකෙ          කූ
මැනලයි අපිට කිරි දෙන්නේ මුන් මසු         රූ
                  නැත කිසි දෙයක් අප හට උපතින් ලැබු       නූ                  
     පින්මද පුතුන් වෙද අපි ලෝකෙට නිස        රු...?
 

***

~ අනාථයා වෙනුවෙන් මාතරේ...

වත්තෙ නීතිය සහ සිත්තියාගේ කඳුළු...

සිත්තියා සුර දෙවඟනේ...

දෑස නිල්, දිගු වරලියේ...

ලැයිමෙ ගෑණුන් පදේ හැදුවද,

මොකද අඬ අඬ කළුවරේ...?

රැඳෙන නිතරම උඹ වටේ...

වත්තෙ කොල්ලන් හැතිකරේ...

නැද්ද උන් ගැන උඹට ගානක්,

අගුල දාගං ලී දොරේ...

තට්ට තනියම උඹ පැලේ...

කොහෙද උඹෙ මිනිහා ගියේ...?

වත්තෙ ලොක්කන් මාරු කෙරුවද,

ඌව ඈතට කඳුකරේ...?

මීදුමෙන් පිරි ගොම්මනේ...

බංගලාවට උඹ ඇදේ...

පැදුරෙ නැති සැප මෙට්ටෙ දෙනවද,

සින්න දොරයගෙ කාමරේ...?

මිට අවුරුදු එකහමාරකට පමණ පෙර යහළුවෙකු සමඟ රාගල පිහිටි තේවත්තකට ගියෙමි. එහි සුපිරින්ටන්ඩන් වරයා මගේ එම මිතුරාගේ සහෝදරයාගේ මිතුරෙක් වේ. එහිදී ඌ කිව් මේ කතාව මගේ හද පසාරු කරන්නට සමත්විණි. ඒ වෙලාවේ ඔහුට මුවින් නොබැන්නත් සිත ඇතුලින් වෛරයක්‌ සමග මෙම ගැහැණිය පිලිබඳ අනුකම්පාවක් හට ගැනුනි.මෙහි සඳහන් කර ඇති සින්න දොරේ මා පෙර කිව් සුපිරින්ටන්ඩන් වරයා වෙයි. කවියේ සඳහන් සියල්ල ඇත්තටම සිදුවූ දේවල්ය, බොහෝ විට දැනුත් සිදුවෙමින් පවතිනු ඇත...

~ මාතරේ

දුක කියන දේ ලේසියෙන් නැතිකරගන්න බේතක් සොයා ගැනේ..!

දුක... දුක කියන්නේ අකුරු දෙකේ සරල වචනයක් උනාට දුක විඳින්න උනාම ඒකෙ සරලත්වයක් පේන්න නෑ..! අපිට කොයි වෙලාවේ මොන වගේ ප්‍රශ්නයක් එයිද කියල කව්රුත් කියන්න දන්නේ නෑ!!! මේක ලියාගෙන යනකොට "දුක" කියනේ වචනේ වෙනුවට "ප්‍රශ්න" කියන වචනේ හොඳයි වගේ දැනෙනවා... ඉතින් අපි ඒ වචනේ යොදමු... ප්‍රශ්න ආපුවම හුඟක් දෙනෙක් තමන්ව දාල යනවයි කියන එක තමා පොදු මතය.. එහෙම වෙලාවට කව්රුත් මගේ ළඟ නෑ කියල හිතෙනවා... ඔව් සිරස FM වත් ළඟ නැතිවෙන වෙලාවල් තියෙනව....

ඉතින් ඔය වගේ ඕනෑම ආකාරයක ප්‍රශ්නයක්, සිත් තැවුලක් ආපු වෙලාවක ගන්න පුළුවන් බේතක් ගැන මම දැනගත්ත... අපේ ඉස්කෝලේ නේවසිකාගරේ මම ඇතුළුව කට්ටියකට ගොඩක් ලොකු ප්‍රශ්නයකට මුහුණ දෙන්න සිද්ද උනා.. ඒක කොච්චර ලොකුද කිව්වොත් අපේ දෙතුන් දෙනෙක්ට ඉස්කෝලෙන් අස්වෙන්නත් සිද්ද උනා... ඉතින් ඔය කියන කියන දවස්වල අපි හිටියේ ගොඩාක් ප්‍රශ්නවලට මැදි වෙලා.. හිතේ බයෙන් සහ දෙගිඩියාවෙන්.... හැබැයි අපේ බෝඩිම බලාගන්න සර් හොඳ මනුස්සයා... එයා ඉස්කෝලේ සර් කෙනෙක් උනාට හැම වෙලාවේම වගේ ගත්තේ ළමයින්ගේ පැත්ත... ඉතින් සර් අපිට බොහොම හොඳ දෙයක් කියල දුන්න මුළු ජිවිතේටම එන ප්‍රශ්න වලදී මුහුණ දෙන්න පුළුවන් විදියට....
 

සර් කාලයක් වැඩ කරල තියෙනව උගන්ඩාවේ.. ඉතින් ඔය රටේ රස්නෙයි, ආර්ථික දුෂ්කරතායි මැද්දේ ගොඩක් ප්‍රශ්න තිබ්බ කාලයක්ලු... ඒ දවස්වල ඔය ඉඩි අමීන් එහෙම පාලනේ කරන කාලෙනේ....මේ සර් එක්ක වැඩ කරන ජපන්නු තුන් දෙනෙක් ඉන්නවලු හැමවෙලාවෙම ෆුල් සොමියෙන්....උන්ටත් ප්‍රශ්න තිබිල තියෙනව... හැබැයි උන් කිසි ප්‍රශ්නයක් ඔලුවට ගන්නැතුව ආතල් එකෙ ඉන්නවලු... ඉතින් අපේ සර් උත් මුන් එක්ක ෆිට් උනාලු... ඉතිං කාලයක් ජපන්නු එක්ක ඉද්දි මේගොල්ලන්ගේ සතුටින් සිටීමේ රහස සර් දැනගත්තලු.... රහසක් කිව්වට ඒක මේ පුංචි පුරුද්දක් වගේ. මුන් තුන්දෙනා වැඩ ඉවර වෙලා නිමාඩු හම්බවෙන වෙලාවට ඇවිදින්න යනවලු කැලේ පැත්තේ... ඒ යන්නේ වතුර තියෙන තැන් හොයාගෙන.. ඉතිං වතුර තියෙන ඇලක් හරි වතුර වලක් හරි හොයාගත්තට පස්සෙ මුන් වතුරේ බැහැල ඉන්නවලු පැයක් විතර... ඉතිං ඔය පැය දෙක තුනේ උන්ගෙ ආගිය තොරතුරු කතා කර කර කාලේ කනවලු.. ඉතිං බලං ගියාම මේක තමයි මුන්ගේ සතුටින් සිටීමේ රහස.....                                                 

  වතුර

වතුර කියන්නේ මහ පුදුම දෙයක්.. මිනිස්සුන්ට වෙන මොනවා තිබුනත් වතුර කියන දේ නැතුව ජිවත් වෙන්න කොහෙත්ම බෑ... වතුර වලට වෙන ආදේශකයකුත් නෑ... ඒක හොඳටම තේරෙනවා ගොඩක් තිබහ වුනු වෙලාවක ගිහින් බීම එකක් බිල බලන්න වතුර තිබහ යනවද කියල... එකෙන් වෙන්නේ බඩ පිරෙන එක විතරයි.. එතකොට තව වතුර බොන්න හිතෙන්නේ නෑ.. මිසක් ඒකෙන් වතුර තිබහ යන්නේ නෑ...

වතුර ගැන කතා කළා ඇති.. ඉතිං ඔය ක්‍රමේ අපිටත් හරි ගියා.... අපි වතුර වලවල් හොය හොයා කැලෑ ගානේ ඇවිද්දේ නෑ.. අපි ගිහින් හොඳට නා ගත්ත බෝඩිමේ බාත්රූම් එකෙන්...  ඔව් පැයක් එකහමාරක් විතර එකදිගට නෑව.. කිසිම ලෙඩක් නං හැදුනෙ නෑ... 

ඉතිං මොකක්හරි ප්‍රශ්නයක් හරි සිත් තැවුලකට හරි මැදි උන වෙලාවක යන්න ලඟම තියෙන ලිඳට හරි බාත්රූම් එකට... ඇලක් හරි වැවක් හරිනම් ගොඩක් ශෝක්.. නාන්න ඇඟේ හැමතැනක්ම වතුරෙන් තෙත් වෙන විදිහට.... පැයක් දෙකක් හරි කමක් නෑ.. සමහර විට ඊට වැඩි වෙන්නත් පුළුවන්.. එක්කෝ ඔබේ සිත් තැවුල දුරු වෙලා සහනයක් ලැබෙයි නැත්තම් ප්‍රශ්නෙට පට්ට විසඳුමක් පහළ වෙයි..!

                                                           අත්දුටුවයි! සත්තයි!

"අන්න එනව පට්ට වේ* කතා කරල ගමුද ඇඳට?" - අතිශයින්ම 18+ ය

ඉර දුටු කල
පිනි වියැලෙන
ලෙස හැරයන
රුව හිමි සඳ

තොට නොමැතිය
ඒ මනහර
රුව බබලන
රැඳි සැමකල

ඇවිදින විට
පු* වන වන
දනෙන් උඩට
රෙදි පලාන

නොම ඇහැරෙයි
පිවිතුරු පෙම
මතු කරවයි
කාම නහර

එක කොල්ලෙක්
නැත කියනට
"ඔබ මගෙ
හදවතයි සොඳුර"

ලොබ ඇස් දහසක්
මැද හිඳ
පැන පැන යයි
එකින් එකට

පැන පැන ගිය
කල දවසක
පිරිසිදු බව
නැති වුනු විට

සිතයි මෙමට
නැතිවෙන්නට
දෙයක් නොමැත
අදින් පසුව

සිතා මෙලෙස
පටන් ගනියි
නල රංගන
අතින් අතට

මින් පසුවට
මැය එනකල
පාර දිගේ
ගොම්මන් යම

"අන්න එනව
පට්ට වේසි
කතා කරල
ගමුද ඇඳට?"

නුග සෙවනේ කර්ම පලදෙන හැටි කියා දුන්නු අපූරුව!

මේක ලියන්න පටන් ගත්තේ අද උදේ නුගසේවනේ ගිය ජ්‍යෝතිෂය වැඩසටහනක් බලල ඉවර උනාට පස්සේ. වැඩසටහන මෙහෙයවපු කස්ටියනම් කිව්වේ අද සංවාදයට සහභාගිවුණු එක්කෙනා ප්‍රවීණ ජ්‍යෝතිශවේදියෙක්ලු. එයාගේ නමත් කිව්වා. හැබැයි ඒක මෙතන පල කරනඑක හොඳ නැති හන්ද දාන්නේ නෑ.

කතාවේ මාතෘකාව සහ අන්තර්ගතය උනේ කර්ම පල දීම.

ඔන්න ඉතින් මේ කියන කර්ම ගැන හොඳ විස්තරයක් එහෙම දුන්නට පස්සේ මේ කියන මහත්මය කතා කරන්න පටන් ගත්තේ ආත්ම ගණන් පල දෙන අකුසල් පිළිබඳව. මම ඒකට ඒ මහත්මයාම දුන්න උදාහරණයක්‌ දෙන්නම්. 

  

හිතන්න පෙර ආත්මයක මිනිස්සු කට්ටියක් එකතු වෙලා මිනියක් මරනවා, නැත්තම් තවත් පුද්ගලයෙකුට එයාගේ මුළු ජිවිත කාලෙම විඳවන්න සිද්ද වෙන ලොකු සිත් තැවුලක් ඇති කරනවා. එහෙම කලත් මේ අපරාධය කරපු මිනිස්සුන්ට ඒ ආත්මෙදි පොලිසියෙන්වත් කර්මයෙන්වත් කිසිම පල විපාකයක් ඇත වෙන්නේ නෑ. ඒ ගොල්ලෝ හිටපු විදහටම සුව පහසු සැප ජිවිතයක් ගත කරනවා.

ඔන්න ඉතින් කාරණා ඔහොම තියෙද්දී මේ ගොල්ලෝ මේ ආත්මෙදි සාමාන්‍ය විදිහට මැරිල ඊළඟ ආත්මේ උපදිනවා. හැබැයි මේ ඉපදෙන්නේ නිකන්ම නෙමේ. අර අපරාධය කරන්න හවුල් වෙච්ච කට්ටියගෙන් එක්කෙනෙක්, ඒ අපරාධය කරන්න හවුල් වෙච්ච තවත් එක්කෙනෙක්ගේ කුසේ පිලිසින්දගන්නවා. කාලය ගෙවිල යද්දී දරුවා බිහිවෙනවා. හැබැයි මේ ඉපදෙන දරුව උරුම කරගෙන එන්නේ කෙටි ආයුෂ ප්‍රමාණයක් ඒක හන්ද මේ දරුව අඩුවයසේම ආයු කෙලවර වෙලා මියයනවා. ඉතින් මේ අම්ම ඒ කියන්නේ ගිය ආත්මෙදි අපරාධයකට සම්බන්ධවුණු එක්කෙනා තමන්ගේ මුළු ජිවිත කාලයම දුක් විඳිනවා. රෑට නින්ද යන්නේ නෑ. සමාජයෙන් නොයෙක් කුණු බැනුම් අහන්න සිද්ද වෙනවා. ඉතින් මේක තමා කර්ම පලදීම පිළිබඳව මේ කියන ජ්‍යෝතිශවේදී මහත්මය කියූ උදාහරණය.

උදාහරණය කෙසේ වෙතත් මේ මහත්මය එතනින් නැවතුනේ නෑ. ඊට පස්සේ සංවාදයට හවුල් කරගත්තේ අපි කාගේත් සිත් වල තාම දෝංකාර දෙන සුනාමිය. මේකෙදි අහිමි වුනු ජිවිත සංඛ්‍යාව අති මහත්. අපි කව්රුත් ඒක දන්නව. ඉතින් මේ මහතා මේ සුනාමියෙන් පවුල් වල ඥාතීන් සේරම අහිමි වුනු, දේපල කියල කියන්න කිසිවක් නැති, දන්නා කියන කව්රුත් නැති, තාමත් අනාථ කඳවුරු වල ජිවත් වෙන අහිංසකයන් මේ විදිහට අසරණ උනේ කොහොමද කියල කියන්නත් අමතක කලේ නෑ.


මහත්මයට අනුව නම් මේ ඒ ගොල්ලෝ පතාගෙන ආපු දේවල්. ඒවා නවත්වන්න අපි කාටවත් බෑ! ඒ ගොල්ලෝ ඒ දුක විඳින්න ඕනේ, නැත්තම් ඔවුන්ට අර කියපු පෙර ආත්මේ අකුසලයෙන් බේරෙන්න විදිහක් නෑ.! 



ඔය ටික කියද්දී තමා මගෙ පපුව හෝස් ගාල ගියේ. ඕක අහගෙන හිටපු කටත් එහෙම හිතෙන්න ඇති. ඇයි වදේ පුදුම කතාවක්නේ මේ! මේක ඒ අසරණයෝ පෙර ඇතමෙක පතාගෙන ආපු කරුමයක් වෙන්නැති. ඒකට ඉතින් අපිට කරන්න දෙයක් නෑ තමා. ඒත් මේගොල්ලෝ මේ දුක විඳින්න ඕනේ කියල කියපු කතාව? මේක මට ලොකු අසහනයක් උනා. උදේ හවස බුදුන් වදින මේ වගේ එක්කෙනෙක්ගේ කටින් ඒ වගේ අනුකම්පාවිරහිත කතාවක් එලියට පැන්න හැටි!

මේක හුඟක් බැරෑරුම් ප්‍රශ්නයක්. මොකද මේක ප්‍රසිද්ද රුපවාහිනී වැඩසටහනක පළවූ එකක් හන්ද. මේ වගේ සැප ඒසී කරපු ස්ටුඩියෝ කුටියක ඉඳල ලෝකේ දිහා බලන කට්ටියට ඕනේ තරම් දේවල් කියන්න පුළුවන්. ඒවායේ දිග පළල ඒ අයට තේරෙන්නේ නෑ. තේරුනත් ඒ ගොල්ලන්ට ඒවා කමක් නෑ! ඕක තමා අද ලෝකේ හැටි. මේවා නරඹන අපි පොඩ්ඩක් බුද්ධිමත් වෙන්න ඕනේ. හුඟක් නෙමේ චුට්ටක්! මොකද හුඟක් බුද්ධිමත් අයට තමා මේ වගේ නොදැනුවත්වම වැරදි දේවල් කියවෙන්නේ.

මේක ඇවිල්ලා මගෙ පොයින්ට් ඔෆ් විව් එක (ඒ කිව්වේ මගෙ දෘෂ්ටිකෝණය). ඔය ගොල්ලන්ගේ අදහස් ඊට වැඩිය වෙනස් වෙන්න පුළුවන්. ඒකෙ කිසිම වැරද්දක් නෑ. අපි ඔක්කොම මිනිස්සුනේ!!!